Wat zou ik graag, net als mijn vader, mijn hele leven op de PVDA gestemd hebben. Niet dat ik terugverlang naar de dagen van de verzuiling, maar wel naar een grote volkspartij die pal staat voor de belangen van de mindere man. Zo’n partij is de PVDA al lang niet meer, sinds het afschudden van de ideologische veren en het omarmen van de markt. Groot kan je de partij ook al niet meer noemen nu ze in de peilingen op 12 zetels staat en er, als de afbraak in dit tempo doorgaat, tegen de verkiezingen helemaal geen partij meer zal zijn.

Het gaat me aan mijn hart en daarom breng ik hier een advies uit om het tij te keren. Er moeten zich in de partij legio bestuurders bevinden die in hun hart altijd tegenstander geweest zijn van dat afschudden, dereguleren en vermarkten, maar zich om wat voor reden dan ook gedeisd hebben gehouden. Gehechtheid aan het pluche of hoop op een zetel, er zijn diverse redenen te bedenken om je mening voor je te houden en mee te huilen met de wolven in het bos. Niets menselijks is de sociaal-democraat vreemd, nietwaar?

 En toch is mijn hoop gevestigd op deze lieden. Mijn advies aan hen luidt: neem contact op met elkaar, sluit de rijen en verontschuldig je bij de van de partij vervreemde traditionele achterban. Beschuldig je zelf van labbekakkerij, roep ach en wee over de teloorgang van het onderwijs, de zorg, de uitverkoop van nutsbedrijven en openbaar vervoer en beloof beterschap.

Wees vooral ruimhartig in je spijtbetuigingen. Sla jezelf publiekelijk voor je kop, dat je je zo hebt laten meeslepen door de paarse companen van de VVD en D66, die eigenbelang tot norm verhieven en dat zo overtuigend deden dat je er bijna in ging geloven. Want zeg nou zelf, de koek moet toch eerst wel verdiend worden voor je hem kunt verdelen. En prikkels inbouwen klonk destijds wel heel verleidelijk, want dat ‘pamperen’ van de sociaal zwakkeren leidde toch ook tot niets. Ja toch, niet dan? Dat die prikkels aan de bovenkant van de markt incentives werden genoemd en tot de uitwassen van de bonuscultuur leidden, wie had dat kunnen voorzien? Een politicus is ook maar een mens toch? U merkt het, hier gaat de zelfbeschuldiging langzaam over in het vergoelijken van de dwalingen.

Vervolgens draai je het verhaal nog een stukje en ga je over tot keiharde beschuldigingen. Maar wie moet de schuld krijgen? Niet de VVD, die zitten al in de hoek waar de klappen vallen. Wilders dan? nee ook niet. Bovendien zou de PVV daarvan alleen maar sterker worden. De confessionelen dan? Hoe graag ik die ook een toontje lager zou laten zingen, nee. Boter aan de galg.

Volgens mij zou D66 het ideale doelwit zijn. Als je er even over nadenkt is het allemaal de schuld van die kampioenen van het `kapitalisme met een menselijk gezicht`. De glibbers die menig fout kabinet hebben mogelijk gemaakt. Die door en door fatsoenlijke PVDAers over de streep hebben getrokken die tot vermarkting en uitverkoop leidde, iets dat de erfvijand van de VVD nooit gelukt zou zijn, en die bovendien in de peilingen historisch hoog staan, dus daar kan wel wat vanaf. Pakken die hap, zet ‘m te kakken dat watje van Pechtold. Er moet toch binnen de PVDA wel een socialist van de oude stempel te vinden zijn die gehakt maakt van dat blaaskaakje?

Zou zat ik wat voor mij uit te denken, en plotseling gewerd mij als in een visioen een naam; Henk Kool! Dat is ‘m, dacht ik! Geweldige uitstraling, charisma is nog te zwak uitgedrukt. Man van het volk, socialist in hart en nieren, de vleesgeworden PVDAer, helemaal de juiste man in een tijd waarin beeldvorming alles is! Journalist, vakbondsman, opgeklommen van de ambachtsschool naar de universiteit en niet eens toegetreden tot het vermaledijde gezelschap der doctorandussen. Henk jongen, gooi je op wat voor manier dan ook in de strijd, desnoods maak je iedereen uit voor krapuul, mijn zegen en mijn stem heb je!

    

  

Geplaatst op: Dinsdag 20 oktober 2009 om 03:32 uur

Plaats een reactie: