Inmiddels is het vijf minuten over vijf en dit stukje moet op zijn laatst geschreven zijn om kwart voor zes. Zo, nog even een telefoontje afgehandeld van Herman van Rijn en ‘en passant’ mijn facebookaccount geraadpleegd, als dat mijn haat liefdeverhouding met de deadline niet op de spits drijft, dan weet ik het niet meer. Ik kan er nu niet meer onderuit, er zal iets geproduceerd moeten worden. Wat eerst een makkelijke smoes leek om mijn labbekakkerij te verbloemen keert zich tegen me.
Er zat natuurlijk nog wel meer achter mijn onvermogen om met enige regelmaat 300 a 400 woorden af te scheiden. De crisis, die ook mij hard trof (het gaat wel weer, dank u) en mijn vrees om langzamerhand te veranderen in een zure, betweterige oude man. En dan niet leuk zuur, maar zuur zuur. Dat krijg je als van je verwacht wordt een mening te hebben. Bovendien heeft iedereen tegenwoordig overal een mening over en de platforms daarvoor zijn op het internet ruim voorradig en waarom zou ik mij dan daar nog in mengen met mijn overpeinzinkjes. Redenen genoeg om in lethargie te verzinken.  Gelukkig heb ik nu weer een maandelijkse deadline om me tot schrijven te dwingen en dat zure zal ik zoveel mogelijk vermijden. Slechts blije positieve berichtjes zal ik vanaf nu de wereld insturen. Dat ik de lente vanmiddag dacht te ruiken, nu de winter voor de kerst alweer achter de rug is, dat de nieuwe hoogbouw op de plaats van de zwarte Madonna zo’n verrijking is voor mijn uitzicht, dat de BTWverhoging op cultuur misschien van de baan is, dat het nog maar vijf jaar duurt voor ik een arbeidsloos inkomen krijg van staatswege, dat ik zo’n leuk hondje heb, dat Geert Wilders privé een hele gezellige knaap is met wie het fijn bier drinken is en zijn fractiegenoten ook, dat soort positieve dingetjes. Mocht dat ontaarden in een welhaast christelijke blijheid, dan gooi ik er toch weer een zuur stukje uit. Zo, de teerling is geworpen, het ging wel nergens over, maar wat wil je, zo’n eerste keer. Toch?

Geplaatst op: Zondag 12 december 2010 om 21:54 uur

Plaats een reactie: