Heb ik u als eens verteld dat hofnar worden mijn geheime ambitie is? Dan vertel ik het u nu. Mijn geheime ambitie is het hofnarschap. Volgens mij is de hofnar volkomen ten onrechte in onbruik geraakt. Niet alleen aan het hof maar in alle geledingen van de macht wordt hij deerlijk gemist. Ik zal mijn standpunt verduidelijken aan de hand van een paar voorbeelden.

Ongeveer een jaar geleden stond er een artikel in de NRC waarin betoogd werd dat de bestrijding van handel in en gebruik van drugs een heilloze weg is en waarin werd gepleit voor regulering en decriminalisering. Een maand geleden werd dat standpunt nog eens naar voren gebracht door de Global Commision on Drug Policy, die concludeerde dat de War on Drugs verloren was en niet gewonnen kon worden.

Het opvallende aan deze artikelen was niet zozeer de strekking als wel de ondertekenaars daarvan, want afgezien van een enkele invloedrijke zakenman en een handjevol deskundigen werd bij elke naam vermeld, voormalig minister, former UN secretary, former president van een aantal landen in de frontlinie van de War on Drugs en vooruit, zegge en schrijve één zittende president.

Zouden al deze voormalige machtigen pas na hun loopbaan tot hun inzicht gekomen zijn, vraag ik mij af. Lijkt me sterk. Ik denk eerder dat het ze tijdens hun politieke carrière niet goed uitkwam om dergelijke tegendraadse meningen te verkondigen. In de politiek moet je nu eenmaal voorzichtig manoeuvreren, niet op machtige tenen gaan staan, het partijstandpunt uitdragen, de kiezersgunst in de gaten houden en vergeet ook niet de liefde voor het pluche. Wijselijk hielden zij dus hun mond en functioneerden vrolijk verder in de kringen van meelopers, napraters, conformisten en eigenbelangenbehartigers.

Een hofnar, of zo u wilt een partijnar had in zo’n geval een cruciale en verhelderende rol kunnen spelen door buiten de gebaande paden te denken en werkelijk zonder last en ruggespraak de waanzin van de heersende opinie belachelijk te maken. Dan hadden we jaren winst geboekt en was de kwestie al hoog en breed tot ieders tevredenheid opgelost.
Het zou zo mooi kunnen zijn, maar ik vrees dat de hofnar steeds meer terrein verliest nu luchtfietsers, dwarsdenkers en dagdromers door Halbe Zijlstra, het vleesgeworden gezond verstand, de voet wordt dwarsgezet. En toch blijft de ambitie branden.    

Geplaatst op: Donderdag 7 juli 2011 om 10:57 uur

Plaats een reactie: