Deze week kwam een oude vriend, Sjoerd Punter, logeren. Hij schrijft achtergrondartikelen  voor het Katholiek Nieuwsblad en kwam naar Den Haag om prof. dr. Petrus van Duyne, emeritus hoogleraar van de universiteit van Tilburg, te interviewen. De heer van Duyne werkte jarenlang als wetenschappelijk onderzoeker voor het Ministerie van Justitie. Zijn specialiteit was de georganiseerde misdaad en en het daarmee gepaard gaande witwassen van geld. Kort samengevat betoogt de heer van Duyne dat hoewel de overheid ons anders wil laten geloven, wij nooit zo welvarend en veilig geweest zijn als nu. Het aantal misdrijven neemt nog steeds af.
Dat geldt niet voor de angst voor misdrijven en terrorisme. Volgens hem zijn angst voor misdaad en terrorisme koren op de molen van politici en maken zij daar schaamteloos gebruik van om de burger in het gareel te houden. Toen in 1984 de criminaliteitscijfers voor het eerst daalden, werd hem expliciet vanuit het ministerie van justitie gevraagd of de cijfers niet wat opgekrikt konden worden, want zonder misdaad geen Ministerie van Justitie.
Nog steeds volgens Van Duyne  zijn de zogenaamde topcriminelen losers die helemaal niet in staat zijn tot professionele witwasoperatie en is de economische schade die aangericht wordt door  kartelvorming van de drie grootste chemieconcerns ontelbare malen groter dan die van de georganiseerde criminaliteit. Ook de bouwfraude  had een veel grotere omvang en daar was pas echt sprake van georganiseerde misdaad. Dat de deelnemers daaraan er van af kwamen met een taakstraf, noemt hij onverbloemd klassejustitie. Tot zover Van Duyne.   
 
De volgende dag ging Sjoerd door naar Alkmaar voor een gesprek met Ad Bos, de klokkenluider van de bouwfraude en de enige die, zij het voor korte tijd, achter de tralies verdween. Al veertien jaar strijdt hij tegen het onrecht dat hem van overheidswege wordt aangedaan en het einde is nog lang niet in zicht. Volgens een conservatieve berekening van de UVA zouden de frauderende bouwbedrijven tussen de 1,4 en 2 miljard illegale winst hebben gemaakt. In de onderzochte 10 jaar zou er dus tussen 14 en 20 miljard gefraudeerd zijn, genoeg om het huidige gat in de overheidsbegroting te dichten.

Ook deze week in het nieuws de Chipsholaffaire, waarbij het er naar uitziet dat ook bij het openbaar ministerie waarheid en eerlijkheid niet altijd prevaleren. Ook hier gaat het om miljarden.

 Ondertussen maakt Nederland zich druk om de borstharen en het vermeende cocainegebruik van Marco Kroon. Het Nederlandse leger hanteert namelijk een zero tolerance beleid ten aanzien van drugs en dat geldt ook voor helden. Dat je om een held te worden en met gevaar voor eigen leven de vijand tegemoet te treden een persoonlijkheidsstructuur nodig hebt die je ook in het dagelijks leven tot het nemen van risico’s verleidt, daar houdt het leger geen rekening mee. Dat elke oorlog wordt gevoerd onder invloed van alcohol en stimulerende middelen, al helemaal niet. “Zonder dexedrine geen D-Day”, hoorde ik iemand zeggen.

Aan u om hier een moraal uit te destilleren.
 

Geplaatst op: Vrijdag 8 april 2011 om 16:32 uur

Plaats een reactie: