“Ga jij nog stemmen?”,  wordt mij de laatste tijd gevraagd door mensen waarvan ik blindelings aannam dat ze interesse hadden voor de politiek. “Natuurlijk”, antwoord ik dan, want ik ben een ware democraat en ook al is de stemplicht afgeschaft, ik zie het als mijn burgerplicht deel te nemen aan het democratische proces.

Ik begrijp de nieuwe nietstemmers wel, want het politieke gedoe hangt mij ook mijlenver de keel uit. Kluitjesvoetbal om de gunst van de middenklasse, een centrumrechts kabinet dat gedoogd wordt door rabiaat rechts en gered moet worden door de idealisten van Groen Links. De genante vertoning op het CDAcongres met de peptalk van Camiel Eurlings en de tranen van Maxime Verhagen, het onbegrijpelijke fractiestandpunt van Groen Links, de tranen van Yolande Sap en het nog onbegrijpelijker oordeel daarover van het congres van die partij, het is ook allemaal niet niks.

Deze week zag ik bovendien Marcel van Dam in DWDD in debat met Diederik Samson. Van Dam betoogde dat de PVDA al lang geen sociaal democratische patij meer is, want de core business van zo’n partij hoort de bescherming van de onderkant van de samenleving te zijn en dat is niet meer aan de orde. De afgelopen 30 jaar heeft de PVDA 15 jaar deel uit gemaakt van het kabinet en in die tijd is het verschil tussen arm en rijk alleen maar toegenomen, zo wierp hij zijn oude partij in de persoon van Samson voor de voeten. Die hoorde dat met een minzame glimlach aan alsof hij daarmee wilde zeggen:” Ja mensen, vroeger was opa er eentje hoor, maar de ouderdom speelt hem parten, zodanig dat wij hem niet meer serieus hoeven te nemen.” Als antwoord op de beschuldiging kwam hij niet verder dan dat ze toch her arbeidsplaatsen hadden geschapen en der arbeidsplaatsen hadden gespaard, maar impliciet en voor de oplettende luisteraar gaf hij van Dam gelijk.

Wees dan een vent dacht ik en zeg sorry, we hebben het verkeerd gedaan, maar we hebben van onze fouten geleerd en zijn van onze dwalingen teruggekomen. Maar ja, dat kan natuurlijk niet, want in het electorale midden is de grootste winst te behalen en vergeet de positionering ten opzichte van de SP niet en nou dreigen we ook nog rechts ingehaald te worden door Groen Links en als we ooit nog voor regeringsdeelname in aanmerking willen komen, etc. etc. Ik zag de overwegingen in zijn kopje rondmalen.

Ik kan me voorstellen dat door dit soort gesteggel mensen afhaken en hun belangstelling voor de politiek verliezen en gelijk hebben ze. Om deze lui over de streep te trekken om toch te gaan stemmen, volgt hier mijn persoonlijke stemadvies. Om af te komen van het gekrioel in het midden en het bijbehorende versluierende taalgebruik raad ik u aan uw keus te maken tussen de PVV en de SP, want wat je ook van hun standpunten vind, duidelijk zijn ze wel. Misschien is een verkiezingsuitslag waarbij deze partijen de grootste worden op termijn zelfs wel de redding van ons democratische bestel. De nuance komt dan later wel weer.  

Geplaatst op: Zaterdag 12 februari 2011 om 15:36 uur

Plaats een reactie: